گام به گام درس چهارم نگارش هفتم

گاهی وقتی می‌خواهیم درباره‌ی یک موضوع بنویسیم، آن‌قدر گسترده و بزرگ است که نمی‌توانیم همه‌ی بخش‌هایش را در یک نوشته‌ی کوتاه توضیح دهیم. به همین دلیل باید موضوع را کوچک‌تر کنیم تا بتوانیم دقیق‌تر و منظم‌تر درباره‌ی آن بنویسیم. کوچک‌تر کردن موضوع یعنی انتخاب یک بخش یا زاویه‌ی مشخص از موضوع اصلی و تمرکز روی همان قسمت که در این قسمت با گام به گام درس چهارم نگارش پایه هفتم مطالعه می کنیم. این کار باعث می‌شود نوشته‌ی ما هم ساده‌تر و هم قابل فهم‌تر باشد. برای مطالعه‌ی درس بعد می‌توانید گام به گام درس پنجم نگارش پایه هفتم را مشاهده کنید.

فعالیت نگارشی صفحه 51 نگارش هفتم

نوشته زیر را بخوانید و پس از بررسی دقیق، موضوع نوشته و موضوع های کوچک تر هر بند را مشخص کنید.

جواب صفحه 52 نگارش هفتم

یکی از موضوع های کلی زیر را انتخاب کنید . آن را به ریز موضوع هایی تقسیم کنید و درباره یکی از این ریز موضوع ها، متنی بنویسید.

موضوع: محل زندگی ما/کوچه‌ی محله‌ ما

بخش آغازین: محل زندگی هر انسان، بخشی از هویت اوست. وقتی از «محل زندگی ما» سخن می‌گوییم، منظورمان فقط خانه یا خیابان نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از آدم‌ها، کوچه‌ها، خاطره‌ها و روابطی است که زندگی روزانه را شکل می‌دهند.

بخش میانی: کوچه‌ی ما پر از خانه‌های قدیمی و درختان بلند است. صبح‌ها، صدای کودکان که به مدرسه می‌روند، فضای کوچه را پر از نشاط می‌کند. ظهرها، سکوتی دلنشین همه‌جا را فرا می‌گیرد و فقط صدای گنجشک‌ها شنیده می‌شود.

عصرها، پیرمردها روی نیمکت کنار دیوار می‌نشینند و با هم از گذشته‌ها حرف می‌زنند. شب‌ها چراغ‌های خیابان روشن می‌شوند و کوچه حال‌وهوای آرامی پیدا می‌کند.

در این کوچه، همسایه‌ها مثل اعضای یک خانواده‌اند. وقتی کسی مشکلی دارد، دیگران به کمکش می‌آیند. همین روابط دوستانه باعث شده کوچه‌ی ما فقط یک راه عبور نباشد، بلکه جایی برای زندگی و دوستی باشد.

بخش پایانی: کوچه‌ی محله‌ی ما نمونه‌ای کوچک از محل زندگی ماست. اگرچه ساده و بی‌زرق‌وبرق است، اما پر از خاطره و صمیمیت است. همین کوچه‌ها هستند که محل زندگی را برایمان دوست‌داشتنی می‌کنند و به ما یاد می‌دهند ارزش زندگی در کنار دیگران چیست.

موضوع: ایران / فرهنگ و آداب‌ورسوم ایرانیان

بخش آغازین: ایران سرزمینی بزرگ و پر از زیبایی‌های طبیعی و فرهنگی است. وقتی می‌خواهیم درباره‌ی ایران بنویسیم، موضوع آن‌قدر گسترده است که نمی‌توان همه‌ی بخش‌ها را در یک متن کوتاه توضیح داد. بهترین قسمت یک ایرانی بودن به فرهنگ و آداب‌ورسوم آن برمی گردد که بسیار غنی است.

بخش میانی: فرهنگ ایران مانند فرشی رنگارنگ است که هر گوشه‌اش طرحی متفاوت دارد. نوروز، بزرگ‌ترین جشن ایرانیان، با سفره‌ی هفت‌سین آغاز می‌شود و شادی و دیدوبازدید را به همراه دارد. در مناطق مختلف، مراسم سنتی خاصی برگزار می‌شود؛ مثلاً در جنوب ایران، عروسی‌ها با موسیقی محلی و لباس‌های رنگارنگ همراه است و در شمال، جشن‌های برداشت محصول با آواز و رقص برگزار می‌شود.

 ادبیات فارسی نیز بخشی مهم از فرهنگ ایران است. شعرهای حافظ و سعدی هنوز هم در میان مردم خوانده می‌شود و در زندگی روزمره حضور دارد. این تنوع فرهنگی و ادبی باعث شده ایران همیشه سرزمین رنگ‌ها و صداهای گوناگون باشد.

 بخش پایانی: ایران فقط یک کشور نیست؛ مجموعه‌ای از فرهنگ‌ها، آداب‌ورسوم و خاطره‌های مشترک است. وقتی به فرهنگ ایرانی نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که این سرزمین با همه‌ی تنوعش، ما را به هم پیوند می‌دهد و هویت مشترکی برایمان می‌سازد.

موضوع: آسمان شب

بخش آغازین: آسمان شب همیشه برای انسان‌ها جذاب بوده است. وقتی خورشید غروب می‌کند و تاریکی همه‌جا را فرا می‌گیرد، آسمان پر از راز و زیبایی می‌شود. برای اینکه موضوع کلی «آسمان شب» را بهتر توضیح دهم، آن را کوچک‌تر می‌کنم و درباره‌ی ماه و تغییر شکل‌های آن می‌نویسم.

بخش میانی: ماه در آسمان شب مانند چراغی بزرگ می‌درخشد. گاهی کامل و روشن است و همه‌جا را نورانی می‌کند، گاهی نیمه‌است و مثل تکه‌ای نقره در آسمان می‌درخشد. وقتی ماه هلالی می‌شود، آسمان حالتی شاعرانه پیدا می‌کند و دل آدم را آرام می‌سازد. تغییر شکل‌های ماه در طول ماه، برای من مثل یک داستان زیباست که هر شب ادامه دارد. نگاه کردن به ماه، آرامش خاصی به دل می‌دهد و گاهی آدم را به فکر فرو می‌برد.

بخش پایانی: ماه بخشی کوچک از آسمان شب است، اما همین بخش کوچک می‌تواند دنیایی از زیبایی و معنا داشته باشد. آسمان شب با ماه و ستاره‌هایش، به ما یادآوری می‌کند که جهان پر از رازهایی است که باید با دقت و آرامش به آن‌ها نگاه کنیم.

درست نویسی صفحه 54 نگارش هفتم

جمله های زیر را ویرایش کنید:

وقتی دو مبصر در یک کلاس باشند به قول معروف نظم کلاس به هم می خورد.

وقتی دو مبصر در یک کلاس باشند، به قول معروف «دو پادشاه در یک اقلیم نگنجد.»

از بس که آن مجلس طولانی شد به قول معروف همه به خواب رفتند.

از بس که آن مجلس طولانی شد، به قول معروف «علف زیر پا سبز شد.»

تصویر نویسی صفحه 55 و 56 نگارش هفتم

به دو تصویر زیر با دقّت نگاه کنید؛ درباره تفاوت آنها بیندیشید و هر یک را در نوشته ای جداگانه توصیف کنید. معیار سنجش نوشته های شما تشخیص دوستانتان است. یعنی زمانی که نوشته هایتان را در کلاس می خوانید، آنها باید تشخیص دهند؛ هر نوشته مربوط به کدام تصویر است.

                             1                                                                       

2

تصویر1:

متن اول:

بخش آغازین: گاهی یک تصویر می‌تواند دنیایی از زندگی را در خود جای دهد؛ از حرکت و هیاهو گرفته تا سکوت و تماشای طبیعت. وقتی به این منظره نگاه کردم، حس کردم در دل یک شهر زنده و پرجنب‌وجوش ایستاده‌ام؛ جایی که آدم‌ها، ساختمان‌ها، خیابان‌ها و طبیعت در کنار هم معنا پیدا کرده‌اند.

بخش میانی: در مرکز تصویر، چهارراهی شلوغ دیده می‌شود که مردم در حال عبورند. یک دوچرخه‌سوار با سرعت از کنار پیاده‌رو می‌گذرد و فروشنده‌ای بادکنک‌های رنگی در دست دارد. گروهی از مردم، از جمله چند مأمور پلیس، کنار ساختمانی با سقف قرمز و سایه‌بان راه‌راه ایستاده‌اند؛ شاید اتفاقی افتاده یا فقط گفت‌وگویی دوستانه در جریان است.

در سمت دیگر، ساختمانی با سقف آبی دیده می‌شود و کسی از بالکن آن به خیابان نگاه می‌کند. در گوشه‌ی تصویر، پارکی با درختان سبز و برکه‌ای آرام قرار دارد که مردم در آن قدم می‌زنند یا نشسته‌اند.

 در دوردست، رودخانه‌ای زیر پل جاری است و قایق‌هایی روی آب حرکت می‌کنند. تپه‌ها و خانه‌های پراکنده در پس‌زمینه، حس روستایی لطیفی به تصویر داده‌اند. همه چیز در این منظره در حال حرکت است، اما در عین حال هماهنگ و آرام هست.

بخش پایانی: این تصویر برای من نماد شهری است که در آن زندگی جریان دارد؛ نه فقط در خیابان‌ها و مغازه‌ها، بلکه در نگاه آدم‌ها، در حرکت قایق‌ها، و در سکوت پارک. شهری که در آن، انسان و طبیعت در کنار هم نفس می‌کشند و هر گوشه‌اش داستانی برای گفتن دارد.

متن دوم:

بخش آغازین: در دل یک شهر پرجنب‌وجوش، گاهی لحظه‌هایی هست که همه چیز در کنار هم معنا پیدا می‌کند؛ آدم‌ها، ساختمان‌ها، طبیعت و حرکت.

بخش میانی: در تصویر، خیابانی شلوغ دیده می‌شود که مردم در حال عبورند. فروشنده‌ای بادکنک‌های رنگی دارد، دوچرخه‌سواری از کنار می‌گذرد، و گروهی از مردم کنار مغازه‌ای با سقف قرمز ایستاده‌اند.

 در سمت دیگر، پارکی با درختان و برکه‌ای آرام دیده می‌شود. در دوردست، رودخانه، پل، قایق‌ها و تپه‌های سبز منظره را کامل کرده‌اند.

بخش پایانی: این تصویر برای من ترکیبی از زندگی شهری و آرامش طبیعی است؛ جایی که حرکت و سکون در کنار هم، زیبایی خاصی به فضا داده‌اند.

تصویر2:

متن اول:

بخش اغازین: صبحی دل‌انگیز در شهری پرجنب‌وجوش آغاز شده است. هوا آفتابی است و زندگی در خیابان‌ها جریان دارد. از همان لحظه‌ای که چشمم به منظره‌ی روبه‌رو افتاد، حس کردم اینجا فقط یک شهر نیست؛ بلکه صحنه‌ای از هماهنگی انسان‌ها، طبیعت و ساختمان‌هاست. تصمیم گرفتم این تصویر را با دقت توصیف کنم تا بتوانم لحظه‌ای از این زندگی پرتحرک را در کلمات ثبت کنم.

بخش میانی: در مرکز تصویر، خیابانی شلوغ دیده می‌شود که مردم در حال رفت‌وآمد هستند. یک ماشین قهوه‌ای از کنار پیاده‌رو عبور می‌کند و کمی جلوتر، یک گاری اسبی با آرامش در حال حرکت است یعنی شاهد ترکیبی از مدرنیته و سنت هستیم.

در سمت چپ، پارکی کوچک با درختان سرسبز و برکه‌ای آرام دیده می‌شود که چند نفر در آن قدم می‌زنند یا کنار آب ایستاده‌اند. در سمت راست، ساختمانی بزرگ با سقف قرمز قرار دارد که در طبقه‌ی پایین آن مغازه‌هایی با تابلوهای رنگارنگ یکی با تصویر سگ، دیگری با سایه‌بان راه‌راه دیده می‌شود.

مردم در حال خرید، گفت‌وگو یا عبور از کنار مغازه‌ها هستند. در پس‌زمینه، خانه‌های کوچک‌تر، رودخانه‌ای با قایق‌های شناور و تپه‌هایی سبز دیده می‌شود که نشان می‌دهد این شهر در دل طبیعت قرار دارد. همه چیز در این تصویر از حرکت آدم‌ها گرفته تا آرامش درختان و آب زنده است.

بخش پایانی: این تصویر برای من نماد زندگی شهری است؛ جایی که انسان‌ها با هم در ارتباط‌اند، سنت و مدرنیته در کنار هم حضور دارند، و طبیعت هنوز در دل شهر نفس می‌کشد. وقتی به این منظره نگاه می‌کنم، حس می‌کنم شهر فقط مجموعه‌ای از ساختمان‌ها نیست، بلکه جایی است که زندگی جریان دارد و هر گوشه‌اش داستانی برای گفتن دارد.

متن دوم:

بخش آغازین: وقتی به تصویر نگاه می‌کنم، اولین چیزی که به چشم می‌آید، جنب‌وجوش و زندگی در خیابان‌هاست. همه‌چیز پرتحرک و رنگارنگ است؛ انگار شهر نفس می‌کشد.

بخش میانی: در خیابان، ماشین و گاری اسبی کنار هم حرکت می‌کنند؛ نشانه‌ای از گذشته و امروز. مردم در حال خرید، گفت‌وگو یا عبورند و مغازه‌ها با تابلوهای رنگی فضای شاد ایجاد کرده‌اند. در گوشه‌ای پارکی کوچک با درختان سبز دیده می‌شود و در دوردست، رودخانه و خانه‌های کوچک تصویر را کامل می‌کنند.

بخش پایانی: این صحنه برای من نماد شهری زنده است؛ جایی که سنت و مدرنیته در کنار هم جریان دارند و زندگی در هر گوشه‌اش داستانی تازه دارد.

جمع بندی

کوچک‌تر کردن موضوع یکی از مهم‌ترین مهارت‌های نگارش است. وقتی موضوع را محدود و مشخص می‌کنیم، نوشته‌مان دقیق‌تر، منظم‌تر و جذاب‌تر می‌شود. این روش کمک می‌کند از پراکنده‌گویی دور شویم و نوشته‌ای داشته باشیم که خواننده به‌راحتی آن را دنبال کند. پس در این درس نگارش آموختیم که همیشه قبل از نوشتن، بهتر است موضوع اصلی را انتخاب کنیم، سپس آن را کوچک‌تر کنیم و فقط درباره‌ی یک بخش مشخص بنویسیم.

گام به گام درس اول نگارش پایه هفتم

گام به گام درس دوم نگارش پایه هفتم

گام به گام درس سوم نگارش پایه هفتم

گام به گام درس چهارم نگارش پایه هفتم

گام به گام درس پنجم نگارش پایه هفتم

گام به گام درس ششم نگارش پایه هفتم

گام به گام درس هفتم نگارش پایه هفتم

گام به گام درس هشتم نگارش پایه هفتم